Dan kada se Beograd “poklonio” Toniju Kukoču (VIDEO)

Bio je 28. april 1991. godine, na prostorima bivše Jugoslavije već je krenulo “ludilo” koje će uništiti jednu zemlju i izmijeniti živote svih ljudi koji su u njoj živjeli. U tom sveopštem haosu koji je “zakucao na vrata” u Hali sportova na Novom Beogradu igrao se treći meč finala košarkaškog plej-ofa prvenstva Jugoslavije, a rivali su bili beogradski “crno-bijeli” i splitski “žuti”.

POP 84 kako se te sezone zvao tim iz Splita je dominirao u tom susretu, pa i cijelom finalu i zasluženo su Splićani došli do četvrte uzastopne šampionske titule, ali ipak jedan detalj sa tog trećeg finalnog susreta koji je pokazao da je sport uvijek bio iznad politike bacio je u sjenku cijelu finalnu seriju.

Splitski “Dream team” je bio apsolutni favorit u finalu plej-ofa 1991. godine protiv Partizana. Poslije dva početna trijumfa i sukoba u redovima “crno-bijelih”, koji su rezultovali time da Žarko Paspalj ne nastupi u trećem susretu, ekipa iz Splita prvu “meč loptu” za titulu imala je 28. aprila u “Hali sportova” na Novom Beogradu.

U tom susretu se desila prava “demonstracija sile” od strane igrača ekipe POP 84, koji su se prosto poigravali sa nemoćnim domaćinima do konačnog i ubjedljivog trijumfa rezultatom 86:64.

Tu utakmicu je najviše svojom košarkaškom magijom obilježio Toni Kukoč, koga je četiri minuta prije kraja susreta pri ubjedljivom vođstvu Splićana trener gostiju Željko Pavličević odlučio da izvede iz igre…

Tadašnji košarkaški ljubimac beogradske publike, Toni Kukoč, doživio je u tim trenucima ovacije kakve se ne pamte. Svi prisutni su u tom trenutku ustali sa svojih mjesta i gromoglasnim i dugim aplauzom nagradila košarkaškog mađioničara za sve što je tih godina činio na terenima širom Evrope.

Znali su svi prisutni u Hali na Novom Beogradu, da je to bilo posljednji put da su imali priliku da u Beogradu gledaju Tonija, igrača koji je fascinirao sve lakoćom kojom je igrao košarku. Pokojni Dragan Nikitović, čuveni sportski komentator koji je prenosio tu utakmicu za RTB, rekao je tada:

“Čitava dvorana dugim, dugim srdačnim aplauzima oprašta se od ovog asa i mađioničara kome je ovo posljednja utakmica u našem prvenstvu.”

Možda taj aplauz i ne bi bio djelovao toliko fascinantno, da nije u pitanju proljeće 1991. godine i vrujeme kada je u Jugoslaviji već počelo “ratno ludilo”.

O specijalnom odnosu koji je Kukoč imao sa beogradskom publikom tih godina, ali i o oproštaju Tonija od Beograda tog aprila 1991. godine, govorio je kasnije i legendarni trener Splićana Božidar Maljković:

“Bilo je tenzija između Zvezde, Partizana, Cibone, Jugoplastike…Čak su napetosti bile veće kada Jugoplastika gostuje u Zagrebu ili Zadru, nego kada putuje u Beograd. Jedna od najljepših scena iz tog vremena dogodila se kada je prepuna “Hala sportova” na Novom Beogradu ustala na noge i aplaudirala Toniju Kukoču, iako je Jugoplastika dobila Partizan. Toni Kukoč je zaista u to vreme radije igrao u Beogradu, nego u Zagrebu, Zadru ili Šibeniku.”

Da je ljubav između Kukoča i Beograda neuništiva, pokazalo se i petnaestak godina kasnije, kada je Toni na oproštaju Aleksandra Đorđevića od košarke dočekan ovacijama, jedina razlika je bila što je taj meč igran u “Pioniru”, sve ostalo je bilo isto kao u hali na Novom Beogradu proljeća 1991. godine.

Kako su izgledale ovacije Toniju Kukoču, zbog kojih će se mnogi naježiti, a nekima će vjerovatno i oči zasuziti i koje su mnogima u sveopštem ludilu koje je tada vladalo u Jugoslaviji poslužile kao ohrabrenje, ali i pokazatelj da je sport uvijek bio nešto najbolje što su ovi prostori imali, možete se podsjetiti na snimku koji je pred vama.

sportskasecanja.com

Leave a Reply