Piše: Nedim Salaharević
Sinoć je u beogradskoj “Kombank Areni” spuštena zavjesa na još jednu sezonu ABA-lige. Trinaesto po redu regionalno takmičenje osvojila je Cibona trijumfom u finalu nad gradskim rivalom Cedevitom. Predhodno su u polufinalu Cibosi savladali Crvenu Zvezdu. Oba Cibonina protivnika na završnom turniru su klubovi sa velikim budžetima, novac im nije problem. S druge strane, “Vukovi s Tuškanca” su ove sezone na aparatima, njihov trijumf je bio da uopšte izađu u ovoj sezoni na parket. Već nakon plasmana na završnicu u Beogradu, svi su iskazivali čuđenje, da je ekipa koja na rubu egzistencije i čija je sudbina i dalje neizvjesna došla do Arene. Crvenu Zvezdu su, pa gotovo svi ljubitelji košarke, vidjeli u finalu, potvrđujući to činjenicama da Beograđani imaju roster i budžet, te svoj parket. Svi su vidjeli Zvezdu u finalu, osim debitanata na klupi, nekada odličnih košarkaša Slavena Rimca i njegovog pomoćnika Jurice Golemca, te njihovih igrača: Šarića, Blassingamea i ostalih “Vukova”. Klub čiji je račun blokiran sa skrpljenom petorkom i bez pravih zamjena pregazio je i Zvezdine i Cedevitine rostere, kao i njihove duže klupe.
Klub bez budžeta srušio je kao kulu od karata Zvezdu i Cedevitu, njihove jake finansijske “čelične” konstrukcije. Nakon pobjede Cibone u polufinalu nad Crvenom Zvezdom, mnogi su komentarisali da je sport nepravdan, jer “crveno-beli” su pokazali najviše u regularnom dijelu sezone ABA-lige. Šta bi Cibosi rekli za “nepravdu” u sezoni 1985/86 godine kada je čuvena Cibona sa Draženom, koja je bila i prvak Evrope, imala skor u Yu-ligi 22 – 0 i dođe u finalu Zadar, tada sa starijim Popovićem, Petranovićem, Matulovićem i ostalim, u prepuni Dom Sportova te osvoji titulu bivše države. Nije to nepravda to je baš ono naljepše što sport i košarka nude.
Cibonine utakmice sa Žalgirisom uvijek će biti kultne, antologijske, ali ABA titulu ove generacije Cibone pamtit ćemo svi na jedan poseban način, odvajati je od svih drugih i ostalih. Šta bi dao Slaven Rimac da u svojoj ekipi danas ima jednog centra poput Branka Vukičevića koji je u onoj Draženovoj Ciboni na par minuta mijenjao Knegu, ili da u ekipi ima Damira Pavličevića i Adnana Bečića da malo odmore Šarića ili Blassingamea, bio bi presretan sigurno. Na Cibonu niko nije računao, ali su Cibosi računali na sebe i zato su došli do titule. Ova Cibona srušila je sve trenerske seminare, akademije i klinike na kojima su vrhunski treneri pronalazili milion rješenja za protivnički napad ili odbranu. Klinike na kojima su imali uvijek adekvatne odgovore na zonu, ali sigurno neće nikad imati niti pronaći rješenje za ovu Cibonu. Cibonizam je novi pravac u košarci, tu ne trebaju veliki budžeti i još veći rosteri, samo treba vjera u svoj kvalitet. Tu ne mora značiti da igrač koji ima redovnu i veliku platu mora osvojiti titulu. Prije neki dan košarkaši CIbone primili su platu za septembar ali su sinoć primili pehar za ABA-ligu.
Respekt Vukovi, heja heja Cibosi !!!
